وقتی از شهریشدن حرف میزنیم، شاید تصورمان مربوط به بعد از مدرنیتهباشد؛ زمانی که علم و هنر و تمدن رشد کرد و شهرنشینی بهشکل امروز رونق یافت. اما شاید تصور نکنید که شهرنشینی بهشکل و شمایل امروزی قدمتی ششهزارساله دارد و به دوران باستان میرسد. نقشههای شهرها و ساختوسازهای باستانی چنان شبیه شهرهایی امروزی است که به نظر میرسد انگار از قدیم همیشه همین رویه برای شهرسازی وجود داشته است. شاید باورتان نشود ازدحام جمعیت، آلودگی، سروصدا، جرم و جنایت، کمبود آب، نبود پشتیبانی فاضلاب، خیابانهای کثیف و هزینههای بالای زندگی ازجمله معایبی بود که ساکنان اولین شهرها در ششهزار سال پیش با آن مواجه بودند.
در طی میلیونها سال، نیاکان ما از زندگی پراکنده در طبیعت، بهسمت یکجانشینی رو آوردند و رفتهرفته، به وسایل بیشتری برای بقا نیاز داشتند.
مونیکا لوئیز اسمیت، باستانشناس، مردمشناس و مورخ آمریکایی شهرهای باستانی و فعالیتهای خانگی آنهاست. او در تازهترین اثر منتشرشدهاش، بهنام "تاریخ ششهزارسالهی شهرنشینی" از اولین تلاشهای مردم باستان، برای تطبیق با زندگی شهری مینویسد. در واقع در این کتاب میخوانیم که تمام آنچه که ما بهعنوان یافتههای مدرنیته و زندگی شهری میشناسیم، مربوط به ما نیست و دستاورد نیاکانمان است. از دوربین مداربسته گرفته تا جمعآوری مکانیزه پسماندها و سیستم تصفیه فاضلاب خانگی؛ همهوهمه در اولین شهرهای جهان، توسط مردمی که بهتازگی به یکجانشینی رو آورده بودند، ابداع و استفاده میشده است.
این کتاب با تحقیق دربارهی ابداعات شهری و بررسی دقیق شکلگیری آنها، تصویر قابلتوجهی از تاریخچهی شهرنشینی و زندگی در خارج از روستاها و طبیعت به ما ارائه میکند. کتاب "تاریخ ششهزارسالهی شهرنشینی" با ترجمهی روان و تخصصی قدسی توکلیمعین، در دسترس خوانندگان قرار گرفته است.