«لیلی و مجنون» یکی از پنج گنج نظامی گنجوی، شاعر پرآوازهی ایرانزمین در قرن ششم، است. نام این دو دلداده تا پیش از نظامی نیز در اشعار شاعران، فراوان آمده، اما نخستین کسی که نام آن دو را در غالب منظومهای واحد، جاوادانه کرده، نظامی بوده است.
سوگنامهی لیلی و مجنون داستانی است غمانگیز از عشق دختر و پسری جوان که با مخالفت اطرافیان هیچگاه به وصال ختم نمیشود. آن دو در زندگی کوتاه خود، رنج میکشند و در هجران یکدیگر میسوزند. مجنون آوارهی کوه و بیابان میشود و با وحوش انس میگیرد و لیلی پا به خانهی همسری ناخواسته مینهد و در رنجی پنهانی به سر میبرد. از سوی دیگر، همسر لیلی نیز در کنار یار است، اما بسیار دورتر از مجنون صحرایی است. او در فراق لیلی میسوزد و از چشمهی محبت او بهرهای ندارد. در نهایت نیز داستان به مرگ هر سه میانجامد؛ مرگ غریبانهی ابن سلام، شوهر لیلی، و از پس او، لیلی که دیگر تاب این دنیا نمیآورد و در نهایت مجنون که بهدنبال یار میرود.
در کتاب «رنگآمیزی لیلی و مجنون» بر آن شدیم تا همراه با رنگآمیزی و کسب آرامش از این هنر، با صحنههایی از آثار جاودان ادبیات کهن آشنا شویم.
در این کتاب، علاقهمندان همراه با رنگآمیزی، در قالب نثری روان با خلاصهای از داستان، شخصیتها، پند و آموزههای مورد نظر آشنا شده و همراه با چند بیـت هرچه بیشتر به غنای فرهنگی سرزمینمان پی میبرند. امید است رنگآمیزی داستانهای این کتاب، همراه با مطالعهی خلاصهی داستان که در پایان کتاب آورده شده ما را برای دانستن بیشتر از این اثرِ جاودان و آثاری شبیه به آن مشتاقتر سازد.