اثر حاضر یکی از بهترین و مهمترین نمایشنامههای اکبر رادی است؛ علاوهبر جنبههای هنری این نمایشنامه که از آثار فاخر اکبر رادیست، بخش مهمی از این اهمیت به ویژگیهای مضمونی «منجی در صبح نمناک» باز میگردد. این نمایشنامه را میتوان یک حدیث نفس و یا ادای دین به چهرههایی دانست که نقش پررنگی در ادبیات دههی چهل پا پنجاه شمسی داشتند. در «منجی در صبح نمناک» شاهد اوضاع و احوالی هستیم که نویسندگان و روشنفکران دههی چهل و پنجاه با آن روبهرو بودند؛ از وضعیت نشر و چاپ کتاب گرفته تا مواجهه با سانسور و ....
کتاب داستان نویسندهای به نام محمود شایگان است که در جشن بزرگداشت بیستمین سالگرد نویسندگیاش، قرارداد بسیار خوبی برای انتشارش تازهترین کتابش میبندد. اما اندکی بعد یکی از آشنایانش که متصدی ادارهی سانسور شده، جلوی انتشار همین کتاب را میگیرد. او برای جبران پولی که ناشر پرداخته یا باید به اعمال سانسور شدید و مثلهشدن کتابش تن دهد و یا اینکه قبول کند یکی از آثار نازل قدیمیاش که تمایلی به انتشارش ندارد، دوباره چاپ شود و... شایگان در این نمایش در موقعیتی قرار دارد که فشارهای بیرونی او را به سمت فروپاشی و فاجعه پیش میبرد. هم از سوی همسرش که بنای ناسازگاری گذاشته و هم ساواک که سایهاش بر زندگی شایگان افتاده ...
«منجی در صبح نمناک» غمنامهی نویسندهی مسئول و روشنفکری است که در غیاب آزادی و عدالت میکوشد بر باورهای خود ایستادگی کند؛ بااینکه میداند این ایستادگی او را به سمت فاجعه سوق خواهد داد.
در وجود شخصیت اصلی این نمایشنامه و واکنشهایی که در موقعیتهای مختلف از خود نشان میدهد، گاه نشانههایی از خود اکبر رادی را شاهد هستیم و گاه دیگر نویسندگان برجستهی همدورهی او همانند جلال آل احمد، غلامحسین ساعدی و... از همین روست که محمود شایگان به نمادی از روشنفکران دوران پرتلاطم جوانی اکبر رادی بدل میشود و سیمایی همدلیبرانگیز مییابد.