«آمیز قلمدون» نمایشنامهای سهپردهایست که اگرچه از خط داستانی سرراست و مشخصی برخوردار است، اما شخصیتمحور نیز هست. نکتهی درخور اعتنا اینکه در متن داستان اصلی، داستان دیگری نیز روایت میشود که البته جذابیت این نکته، در نوع نگاه و رویکرد اکبر رادی است که ماجرای یک اختلاس اداری را در محیطی بیرون از آن یعنی در خانه و از دید شخصیتهای حاضر در آن بازگو میکند.
اسامی پردههای نمایش: جنین، رویا و تولد، در واقع کنایهایست از مراحلی که شخصیتها در آن قرار دارند و در طول نمایش آنها را پشت سر میگذارند. عنوان «آمیز قلمدون» نیز کنایهایست به یک بعد از ویژگی شخصیت اصلی نمایش؛ یعنی کارمندی که زندگی ملالانگیز و یکنواختش را بااینکه فردی وظیفهشناس و درستکار بوده توجیه میکند.
شکوهی پیرمردی است هفتادساله، بازنشسته و با روحیهای کارمندی که روزهای کسالتباری را در کنار همسرش شوکت میگذراند. دختران آنها چند سالی است که ازدواج کردهو تنهاشان گذاشتهاند. شکوهی که کارمند ادارهی مالیه بوده اگرچه همواره داشتن صداقت در کار و شرافت شغلی خود را میستاید، اما به اینکه موفقیتی در زندگی و کار نصیبش نشده، معترض است؛ مخصوصا که سالها پیش یک فالگیر آیندهای کاملا متفاوت را برای او پیشبینی کرده بود!
حالا شکوهی دلخوش به تقدیرنامههایی که به امضای مدیرکل اداره رسیده، در کنج خانه سرگرمیاش تابلوهای خطّاطیست که عمری با عشق به این کار پرداخته و بهترین تفریحش رفتن به پارک و همنشینی با دیگر بازنشستههاست.
همسایه و مستاجر آنها، زنی تنهاست به نام حشمت که اغلب به دیدارشان میآید. پسر او که در رم زندگی میکند، در نامهای از مادرش دعوت میکند که به این کشور سفرکند. حشمت شوکت را متقاعد میکند که در این سفر او را همراهی کند. مطرحکردن این ماجرا و مخالفت شکوهی باعث بهوجودآمدن اتفاقاتی میشود که وقایع خاکشده در گذشتهی آنها را، دوباره بیرون کشیده و زندگیشان را ناآرام میکند.