نواختن در تاریکی

«نواختن در تاریکی» اثری است در حوزه‌ی نقد ادبی که به حضور آفریقایی‌ها در ادبیات آمریکا و تاثیری که بر شکل‌دهی تخیل ادبی آمریکای سفیدپوست به جا گذاشتند اختصاص دارد. اثری بسیار متقاعدکننده از نقد ادبی که فصل جدیدی را در گفت‌وگوهای آمریکایی درباره‌ی نژاد باز می‌کند - و نوید می‌دهد که شیوه‌ی خواندن ادبیات آمریکایی را از برنده‌ی تحسین‌شده‌ی جایزه‌ی نوبل تغییر دهد. موریسون نشان می‌دهد که مضامین آزادی و فردگرایی، مردانگی و بی‌گناهی تا چه اندازه به وجود جمعیت سیاه‌پوستی بستگی دارد که آشکارا غیرآزاد بودند - و به‌عنوان تجسم ترس‌ها و خواسته‌های خود به نویسندگان سفیدپوست خدمت می‌کردند. به گفته‌ی شیکاگو تریبون، موریسون "امکان آمریکا را دوباره تصور و ترسیم می‌کند." بحث‌های درخشان او درباره‌ی حضور «آفریقایی» در داستان‌های پو، ملویل، کاتر و همینگوی منجر به ارزیابی مجدد دراماتیک ویژگی‌های اساسی سنت ادبی ما می‌شود. «نواختن در تاریکی» باعث شده است نویسنده‌ی برنده‌ی جایزه‌ی نوبل جایگاه برجسته‌ای در ادبیات مدرن داشته باشد.