نیروی خشونت پرهیزی (پیوند اخلاقی_سیاسی)

جودیت باتلر معتقد است خشونت‌پرهیزی درواقع موضعی اخلاقی است در میانه‌ی میدان سیاسی، اما اغلب به‌اشتباه عملی منفعلانه یا اخلاقی فردگرایانه برای پرهیز از مواجهه با اشکال قدرت تعبیر می‌شود. او می‌کوشد نشان دهد که اخلاق خشونت‌پرهیزی تنها زمانی معنا پیدا می‌کند که با مبارزه‌ای سیاسی و گسترده برای برابری اجتماعی پیوند خورده باشد. باتلر با تکیه بر نظریه‌های فوکو، فانون، فروید و بنیامین نشان می‌دهد که چگونه ممنوعیت خشونت معمولا شامل جان‌های «در خور سوگ» نمی‌شود و چگونه «توهم‌های نژادی» خشونت‌های دولتی و رسمی را توجیه می‌کنند. این جنبش‌ها ادعاهای اخلاقی خود را بر مبنای درک وابستگی متقابل زندگی‌ها و ارتباط آن با برابری اجتماعی و سیاسی شکل می‌دهند. نویسنده در این کتاب امکانات بالقوه‌ی خشونت‌پرهیزی را در مواجهه با بی‌عدالتی‌های نظام‌مند توضیح می‌دهد و از ما می‌خواهد تا درباره‌ی اخلاق مقاومت بازنگری کنیم.