کتاب پیش رو حاوی چند نمایشنامه از فردریک براتبرگ است. نویسندهی نروژی که از چهرههای تئاتر معاصر است و از دیدگان برخی منتقدین و مردم نابغهی تئاتر امروز نامیده میشود.
آثار براتبرگ گویی زندگی روزمره را به تصویر میکشند و این سوال را در ذهن متبادر میکنند که آیا بهراستی آنچه در آنها اتفاق میافتد ساده است؟ در وهلهی اول شاید پاسخ آری باشد اما با کمی تامل با کمی تردید ممکن است به پاسخ خیر برسیم. اگر بر پاسخ منفی تکیه کنیم سوال بعدی این میشود که پس چه چیزی این مولفهی سادگی را در آثار براتبرگ میآفریند؟ پاسخ میتواند تکرار باشد. تکرار است که موقعیتی را ساده و معمولی جلوه میدهد. گویی ما با تکرار امری یا پدیدهای یا رفتار آن را ساده میانگاریم، درحالیکه این سادگی، به معنای عادی بودن، اصلا وجود ندارد. اساسا هیچ چیز عادی و سادهای وجود ندارد، بلکه تکرار است که مسائل را معمول و پیشپاافتاده نشان میدهد. گردش فصلها آنقدر تکرار شده که به امری ساده و عادی مبدل شده است، اما اگر نیک بنگریم امری بسیار پیچیده است که کوچکترین خللی در آن نظم باشکوه به وقوع بحران منجر خواهد شد.