کتاب فلسفهی تحلیل منطقی مجموعهای است از مهمترین مقالههای فلسفهی تحلیلی در قرن بیستم که هرکدام آغازگر بحثی تازه در این حوزه بودهاند.
بیشتر مقالههای این کتاب در دهههای گذشته ترجمه شدهاند. مقالههای «مقدمهی مبانی حساب» از گوتلوب فرگه، «برهان عالم خارج » از جی. ای. مور، «دو حکم جزمی تجربهگرایی» و «در باب آنچه هست» از ویلرد ون اورمن کواین، همچنین «فلسفهی تحلیلی در فرانسه» از پاسکال آنژل، در شمارهی هفتم و هشتم مجلهی ارغنون در سال ۱۳۷۴ (ویژهی فلسفهی تحلیلی) به سردبیری ضیاء موحد منتشر شده است. دو مقالهی دیگر یعنی «دربارهی معنی و مصداق» از گوتلوب فرگه و «آرای هوسرل در باب بداهت و توجیه» از داگفین فولسدال یکی در سال ۱۳۶۷ و دیگری در سال ۱۳۷۵ در مجلهی فرهنگ منتشر شده است.
مقالهی «دفاع از حس مشترک» از مور برای نخستین بار چاپ میشود.
منوچهر بدیعی (زادهی ۱۳۱۸ در اصفهان) از برجستهترین مترجمان معاصر ایران است؛ مترجمی گزیدهکار که همواره با انتخاب آثار ارزشمند، مسیر تازهای را در ترجمه گشوده است. بدیعی با تسلط بر زبانهای فرانسه و انگلیسی، آثار نویسندگان بزرگی چون جیمز جویس، کلود سیمون، روژه مارتن دوگار، ویلکی کالینز، ویلیام تکری، آلن روب-گرییه و دیگر چهرههای برجستهی ادبیات مدرن را به فارسی برگردانده و حضورش، همچنان یادآور ارزش والای مترجم در مقام بازآفرینندهی متن در زبان مقصد است. بزرگترین آثاری که او ترجمه کرده اولیس شاهکار جیمز جویس و گارگانتوا اثر فرانسوا رابله است که هنوز به فارسی منتشر نشده. ترجمهی مهمترین مقالات فلسفهی تحلیلی در قرن بیستم از دیگر کارهای منوچهر بدیعی است.