شاخنامه 2 (سرگذشت یک شبح سرگردان)

شاخنامه همان‌طور که از اسمش پیداست داستان شاخ‌هاست. اصلا کی گفته همیشه باید داستان شاه‌ها را نوشت و خواند؟ خیلی وقت‌ها تاریخ را شاخ‌ها رقم می‌زنند؛ همان‌هایی که غرور و خودخواهی و قدرت، حسابی شاخشان کرده و فکر می‌کنند حالا که دنیا به دستشان افتاده تا می‌توانند باید به همه‌چیز و همه‌کس شاخ بزنند و شاخ بقیه را هم بشکنند. شاخنامه داستان همین شاخ‌تو‌شاخ شدن‌هاست و آخر‌وعاقبت شاخ‌های دراز. این جلد از شاخنامه به داستان شبحی سرگردان اختصاص دارد. روزهای اول مردنم خیلی روزهای سختی بودند. نمی‌دانستم چه‌کار کنم، کجا بروم و آخرش چه می‌شود؟ تا کی باید بین زمین و هوا معلق می‌ماندم؟ نه زنده‌ها من را می‌دیدند، نه شبح سرگردانی دوروبرم بود که باهاش درددل کنم. شده بودم یک شبح افسرده. علائم افسردگی شبح‌ها: بدنشان دانه‌های نامرئی درمی‌آورد. رنگشان از سفید نامرئی به آبی نامرئی تغییر می‌کند. از دیوارهای قطور به‌سختی عبور می‌کنند. از مکان‌های روشن می‌ترسند و موهای نامرئی تنشان می‌ریزد.