خانه ی مادرم (دختری در جست و جوی رهایی)

همه‌ی ما هر روز در صفحات اینستاگرام شاهد کودکانی هستیم که تبدیل شده‌اند به سوژه‌ای برای والدین‌شان. این آیا شکلی از سوء استفاده از کودکان نیست؟ هنوز جامعه‌ی جهانی در این باره به نتیجه‌ی مشخصی نرسیده است و هنوز تعداد کمی از کودکانی که هر روز به اجبار بازیگر ویدیوهای والدین‌شان می‌شوند، به بزرگسالی رسیده‌اند و هنوز نمی‌دانیم چه تعداد از کودکان ممکن است وقتی بزرگ می‌شوند، از والدین‌شان بپرسند با چه مجوزی از گریه‌شان، غم‌شان، شادی‌شان و حتی اندام برهنه‌شان فیلم گرفته‌اند؟ برای قضاوت درباره‌ی این‌ها خیلی زود است، اما هستند والدینی که با توجیه مذهب یا میل به شهرت یا کسب درآمد، عملا از کودکان‌شان سوء استفاده می‌کنند. و «شری فرانکی» یکی از این‌هاست که علیه سوء استفاده‌های مادرش شورش کرد و نهایتا به آزادی رسید. «خانه‌ی مادرم» شرح زندگی «فرانکی» و سوء رفتارهای مادرش «روبی فرانکی» است. «فرانکی» که حالا به عنوان نویسنده و فعال اجتماعی به شهرت رسیده، سال ۲۰۰۳ به دنیا آمد و در خانواده‌ای با شش فرزند بزرگ شد. «روبی فرانکی» یوتیوبری مشهور بود که با نمایش زندگی بی‌نقص خانواده‌‌ی هشت نفره‌شان در یوتیوب، به شهرت و ثروت زیادی رسید. اما واقعیت ماجرا طور دیگری بود. این مادر نمونه‌ی اینترنتی در دادگاه اعتراف کرد که فرزندانش را شکنجه کرده است و آن‌ها را به این باور رسانده که تحت سلطه‌ی شیطانند و باید برای اصلاح‌شدن، تنبیه شوند… البته «روبی» طی فرایندی که در همین کتاب می‌خوانیم نهایتا به‌علت سوءاستفاده از کودکانش، به زندان افتاد. اما اثرات سوء زندگی با این مادر در خانه‌ای که به زندانی هولناک شبیه است، باعث شد شری خاطراتش را در این کتاب بنویسد و رفتارهای سوءِ جسمی و روانی مادرش را افشا کند. او همچنین نقش مخرب ویدیوهای خانوادگی ـ ولاگ (که این روزها در فضای مجازی فراوان دیده می‌شوند) و تأثیرات منفی آن‌ها بر حریم خصوصی کودکان را به‌خوبی نشان می‌دهد. کتاب او به‌شکل رمانی بسیار خواندنی و جذاب نوشته شده است و ما را با خودمان که در فضای مجازی و تعصبات مذهبی گرفتاریم، روبه‌رو می‌کند و نشان‌مان می‌دهد که اگر از حق‌مان کوتاه نیاییم، نهایتاً به رهایی نیز می‌توانیم برسیم. «خانه‌ی مادرم» در ژانویه‌ی ۲۰۲۵ منتشر شد و به‌سرعت به صدر فهرست پرفروش‌های نیویورک تایمز رسید. این کتاب همچنین بهترین کتاب سال ۲۰۲۵ آمازون نیز هست. شری فرانکی با شجاعت و صداقت خود در این کتاب و فعالیت‌های دیگرش، به نمادی از مقاومت در برابر سوءاستفاده‌های خانوادگی و فرهنگی تبدیل شده و تلاش می‌کند صدای کودکان بی‌صدا باشد.