کاخ مدحت سرایی و شاه میوه های روزگار (الگوهای توصیفی در جنات عدن عبدی بیگ شیرازی)

پال ای. لُزنسکی، استاد برجسته‌ی زبان‌ها و فرهنگ‌های خاورمیانه و متخصص تاریخ ادبیات فارسی، در دو جستارِ این کتاب، مکان‌نگاری یا توصیفِ معماری دوره‌ی صفوی را در آثار ادبی منظوم و منثور این عصر پی می‌گیرد. او که بخشی از کارِ شاعران را کشف، شرح و بازآفرینی معانی ضمنی در جهان پیرامون می‌داند، با نگاهی به متون ادبی تلاش کرده است، ضمن ارائه‌ی اطلاعاتی درباره‌ی وضعیت و کارکردها و معانی تجربیِ بناها در گذشته، تصویری از فضای فرهنگی آن دوران ترسیم کند. جستار نخست، «کاخ مدحت‌سرایی و شاه‌میوه‌های روزگار، الگوهای توصیفی در جنات عدنِ عبدی‌بیگ شیرازی»، نحوه‌ی وصفِ جعفرآباد یا همان دارالسلطنه‌ی شاه تهماسب در قزوین را از خلال اثر منظوم عبدی‌بیگ شیرازی با عنوان جنات عدن دنبال می‌کند. جستار دوم، «برابرِ طاق آسمان، طراحی، مراسم و شعرِ پُل حسن‌آباد»، مخاطب را با تجربه‌ی زیسته‌ی شاعران و نویسندگان عصر صفوی از پُل حسن‌آباد یا خواجو همراه می‌کند.