داستان جاوید

برخلاف سایر آثار نگارنده، اسماعیل فصیح، کتاب «داستان جاوید» روایت زندگی واقعی یک پسرک از آیین کهن زرتشتی است که در دهه‌ی اول قرن و اوج فساد قاجار به وقوع می‌پیوندد. مصیبت و مظلمه‌ای که بر یک انسان با ایمان وارد گردید، بافت اصلی روایت را تشکیل می‌دهد. انعکاس‌های روحی او و نیروی ایمان او به سنت‌های دیرینه‌ی نیاکانش نیز در روایت حفظ گردیده است. آشنایی نگارنده با قهرمان اصلی کتاب، در سال‌های آخر زندگی او در دانشگاهی در خارج از کشور صورت گرفت و الهام‌بخش خلق این کتاب بود. دست‌نویس اولیه‌ی این روایت در اوایل دهه‌ی ۵۰ پس از سال‌ها پژوهش و پیگیری جداگانه آماده شد، ولی شروع چاپ اول کتاب تا اواسط نیمه‌ی دوم این دهه به تأخیر افتاد. نگارنده در خلق کتاب داستان جاوید کوشش نموده که احساس‌ها، دردها، دل‌شکستگی‌ها، نومیدی‌ها، و خشم‌های پسرک ایرانی را ساده و خام، همان‌طور که خود دریافت نموده و تحت تأثیر قرار گرفته بود، در زمان و مکان خاص خود، بازآفرینی کند.