|وقتی خدا مرده باشد، تنها چیزی که برای انسان باقی میماند مهربانی است.|
انسانیت بر پایهی مهربانی بنا شده است. این مفهوم، اساسِ بزرگترین ادیان و پایدارترین نظریههای فلسفی جهان است. اما چرا در دنیای امروز، مهربانبودن اغلب دشوار به نظر میآید و گاهی حتی خطرناک؟ چرا تا این اندازه دور از دسترس بهنظر میرسد و چرا وقتی دیگران به ما مهربانی میکنند، اغلب به آن شک داریم؟ در این کتاب تأملبرانگیز، نویسنده با استفاده از نظریات تاریخی، ادبی، روانشناختی و جامعهشناختی معاصر، چنین سوالاتی را پاسخ میدهد. این کتاب، رابطهی پیچیدهای را که با بخشش و دلسوزی داریم واکاوی میکند و نشان میدهد که اعمال مهربانانه چقدر میتوانند رضایتبخش باشند و چرا اغلب از پذیرش آنها خودداری میکنیم.
آدام فیلیپس، خالق این اثر، رواندرمانگر و نویسندهی بریتانیایی، از سال ۲۰۰۳ سردبیر آثار ترجمهشدهی زیگموند فروید در مجموعهی کلاسیکهای مدرنِ انتشارات پنگوئن بوده است. او، همچنین، به طور مداوم برای مجلهی «نقد کتاب لندن» مقاله مینویسد. فیلیپس در دوران کودکی، به تحقیق و پژوهش دربارهی پرندگان گرمسیری علاقه داشت اما از نوجوانی تاکنون شیفتهی ادبیات بوده است و در نوشتههایش عموما از آثار ادبی الهام میگیرد. او با مطالعهی خودزندگینامهی کارل یونگ به روانکاوی علاقهمند شد و همیشه بر این باور بوده است که روانکاوی به شعر نزدیکتر است تا پزشکی.