گلهای داوودی مجموعهی پنج داستان گزینششده از جان استاینبک است که با لحنی شاعرانه و فضاسازی منحصربهفرد او، آمریکای مردسالار میانهی قرن بیستم را به تصویر میکشد. در داستان گلهای داوودی، الیزا آلن گلهایی را که خودش در باغچه پرورانده به مردی دورهگرد میدهد اما خیلی زود از این کارش پشیمان میشود. در داستانی دیگر نحوهی آشنایی جالب دختری نوجوان با نویسندهی معروف، رابرت لوئیس استیونسن، شرح داده شده، و در یکی دیگر از داستانها رویارویی عجیب مردی با خیانت همسرش توصیف شده است. جذابیت داستانهای کتاب زمانی رنگوبوی تازهای به خود میگیرد که سمبولیکبودن هریک از شخصیتها یا اِلِمانهای درون داستان، مثل گلهای باغچهی الیزا مشخص میگردد.
نظر یکی از مخاطبان درمورد کتاب: «شیفتهی توصیفات استاینبک هستم. زبان سمبولیک نهفته در هر داستان میتواند مخاطب را تا مدتها به فکر فرو ببرد.»
جان استاینبک (1968-1902) یکی از برجستهترین نویسندگان قرن بیستم آمریکا و برندهی جایزهی نوبل ادبیات در سال 1962 است. از استاینبک سیوسه کتاب منتشر شده که شامل شانزده رمان، شش اثر غیرداستانی و دو مجموعهداستان کوتاه میشوند. او همچنین موفق به دریافت جایزهی پولیتزر برای کتاب خوشههای خشم شده است.