این کتاب را میتوان دنبالهی اثر قبلی کرامت مولّلی، ذهن و زمان، دانست که در آن به نقد و بررسی مبانی پرسشنشدهی علوم عصبی میپرداخت و مسئلهی زمان را در رأس مطالعات مربوط به موجود زنده بالاعمّ و خواب و رؤیا بالاخصّ قرار میداد. کتاب حاضر درعینحال درآمدی کاملا ضروری برای ورود به معضل رؤیا است که تفصیل آن بهخصوص به لحاظ بالینی در جلد دوّم خواهد آمد تا روانکاوانی را که غالبا مدیریّت جلسات را منحصر به کار تعبیر میدانند با پیچیدگیهای آن آشنا سازد.
نویسنده در جلد نخست ابتداء به مطالعهی رؤیا در بینالنّهرین میپردازد و نشان میدهد که اقوام باستانیِ این خطّه، علیرغم اعتقاد به قدرت جادویی رؤیا، درکی واثق از عالم احلام داشتهاند که از یافتههای روانکاوی چندان به دور نیست. آنگاه به بررسی سیر تحوّل خوابنامهها در شرق و غرب میپردازد و نشان میدهد که تعبیر خواب فروید، به رغم نوآوریهای تاریخی خود، تا چه حدّ مدیون آثار گذشته بوده است. سرانجام، کتاب با مطالعهی روانکاوی لکان و رهآوردهای بینظیر آن در باب کشف عالم احلام خاتمه مییابد.