ما ایوب نبودیم شرح تجربهی مراقبت و مواظبت از کسی و چیزی از زبان سیزده مراقب در همین روزهاست؛ روایت احوال و افکار و روزگار آدمهایی که سرنوشتْ آنها را در موقعیت انتخابِ خود یا دیگری گذاشته؛ آدمهایی که بخشی از روزها و شبهایشان را به دیگری بخشیدهاند. مراقبتْ ایستادن روی مرز دو جهان متفاوت است. جهان مردمان رنجدیده و جهان عافیتنشینانِ فراموشکار و مغرور. مراقب میانجی و مترجم دردهاست. رنج و زندگی را بهیکدیگر ترجمه میکند و خودش هم در این میانه بالغ و بالنده میشود. خواندن تأملات و خاطرات کتاب ما ایوب نبودیم کشف فرازوفرودی است که انسان، درون و بیرون مواجهه با درد، طی میکند. قصهی سفر قهرمانی معمولی است که ناگهان در موقعیتی غیرمعمولی باید به زندگیاش ادامه دهد و تسلیها و دلخوشیهایی برای ادامهی راه بیابد.
در واقع مراقبت یکجور کمک به دیگری است، طوری که آن فرد بتواند رشد کند. معنای پروا و دیگرپروایی همین است. راویان کتاب ما ایوب نبودیم هم در پی کشف همین معنا هستند و تلاش میکنند این رشد و پروا را در خود و زندگیشان بیابند. آنها که از طبقات فرهنگی و اجتماعی متفاوتی هستند و در رشتههای متفاوتی تحصیل کردهاند و تخصص دارند، از دیدگاه و بینش خود به مفهوم مراقبت نگاه کردهاند و تجربهی منحصربهفردشان از این موقعیت را صادقانه نوشتهاند.
کتاب ما ایوب نبودیم در قالب مجموعهی تجربهی رابطه به چاپ رسیده است.
تجربهی رابطه، میکوشد روایتگر انواع روابط عاطفی انسان باشد و تجربیاتی که از این مسیر به دست میآید را نشان دهد. در این جستارها، نویسندگان از موقعیتهایی مثل پدرشدن، مادرشدن یا مراقبت میگویند، روابط جدیدی که پس از آن برایشان شکل گرفته را روایت میکنند و احساسات و ترسها و اضطرابهایشان را بیپرده توضیح میدهند. از این مجموعه تاکنون کتابهایی همچون پروژهی پدری، هفتهی چهلوچند و ما ایوب نبودیم به دبیری فاطمه ستوده منتشر شده است.