می خواهم بمیرم ولی دوست دارم دوکبوکی بخورم

کتاب پیش رو روایتی واقعی از زندگی نویسنده را در خود جای داده که برخلاف تصور و پیش‌بینی او با استقبالی کم‌نظیر روبه‌رو شده و به چندین زبان زنده‌ی دنیا ترجمه شده است. این اثر بازخوانی جلسات روان‌درمانی نویسنده برای درمان بیماری افسرده‌خویی یا اختلال افسردگی مداوم است که در آن فرد حالتی از افسردگی مدام و سبک را تجربه می‌کند. حالتی که به ویرانی نمی‌رسد اما احساس خوشحالی هم وجود ندارد و هم‌زمان دو حس ضدونقیض در وجود انسان جولان می‌دهد. بک سهی تجربه‌ای از احساسات درونی و جلسات درمانی خود را با دیگران به اشتراک گذاشته تا کسانی که همچون او حالت‌هایی این‌چنینی را تجربه می‌کنند دریابند که در دنیا تنها نیستند، دریابند که افراد بسیاری همانند آن‌ها از درون رنج می‌کشند اما در ظاهر خوشحال به نظر می‌آیند. او قسمت تاریک درونش را همچون قسمت روشن آن به تماشا گذاشته و این فرصت را به خواننده داده تا با او در جلساتش شرکت کند و از آنچه بین او و روان‌پزشکش رخ داده آگاه شود.