خانه پر نور

جومپا لاهیری، نویسنده‌ی بنگالی-آمریکایی در آخرین مجموعه‌داستان خود، تصویری عمیق و تأثیرگذار را از رُم ترسیم کرده است. لاهیری در قالب نُه داستان کوتاه زندگی شخصیت‌هایی را روایت کرده که برخی ایتالیایی هستند و بعضی مهاجر. این شخصیت‌ها همگی در رُم زندگی می‌کنند ولی هیچ‌وقت آنجا را خانه‌ی خود نمی‌دانند. رُم در این مجموعه هم یک کلان‌شهر است و هم بنایی به قدمت تاریخ، هم گذشته است و هم آینده، چندوجهی است و ماوراء‌طبیعی. رُم مکان وقوع اتفاقات این داستان‌ها نیست، قهرمان آن‌هاست. جومپا لاهیری این مجموعه‌داستان تحسین‌برانگیز و عمیق را ابتدا به زبان ایتالیایی نوشت و سپس به همراه تاد پورت‌نویتز برگردان آن به انگلیسی را انجام داد. داستان‌های این مجموعه فضایی شبیه به آثار رمان‌نویس شهیر ایتالیایی آلبرتو موراویا دارند که خود در رُم به دنیا آمد و در همان‌جا از دنیا رفت. همچنین در داستان پایانی، دانته آلگیری الهام‌بخش قهرمان داستان در سیر تکاملی او به سمت یک زندگی جدید است. «خانۀ پرنور» مجموعه‌ای درخشان از روایت‌هایی است که در جست‌وجوی معنای زندگی و هزینه‌ی مهاجرت و تبعید هستند. «تصویری شاعرانه از زندگی شهری با تمام رنگ‌هایش. داستان‌های رُم فقط درباره‌ی پیتزاها و پل‌ها و کلیساهای رم نیست، مجموعه‌روایت‌هایی است درباره‌ی درگیری پیچیده‌ی آدم‌ها با شهری پیچیده؛ شهری که هم دوستش دارند و هم از آن متنفرند‌.» مجله‌ی ووگ