فلسفه ی فمینیسم و پدیدارشناسی امر زنانه

ساندرا بارتکی در کتاب تأثیرگذار خود، «زن‌بودگی و سلطه: مطالعاتی در پدیدارشناسی ستم» (که گاه با عنوان پدیدارشناسی امر زنانه ترجمه می‌شود)، یکی از مهم‌ترین پیوندها را میان فلسفه‌ی «پدیدارشناسی» و نظریه‌ی «فمینیسم» برقرار می‌کند. پرسش اصلی بارتکی این است: تجربه‌ی زیسته‌ی «زن بودن» در جامعه‌ای که ساختارهای پدرسالارانه دارد، چگونه است؟ او با بهره‌گیری از مفاهیم پدیدارشناختی (مانند پدیدارشناسی بدن در آثار مرلو-پونتی و سارتر)، نشان می‌دهد که چگونه زنان به‌واسطه‌ی فشارها و هنجارهای اجتماعی، به‌طور مداوم «بدن» خود را به‌عنوان یک ابژه (شیء) و نه یک سوژه (فاعل) تجربه می‌کنند. بارتکی به مفاهیمی چون «مد» (Fashion)، «رژیم‌های زیبایی» و «رفتارهای بدنی زنانه» می‌پردازد و استدلال می‌کند که این‌ها نه انتخاب‌های آزادانه، بلکه ابزارهای اجتماعی برای «تحت انقیاد درآوردن» بدن زن هستند. او به خوبی نشان می‌دهد که گونه‌ی قدرت در جوامع مدرن، نه فقط از طریق قوانین، بلکه از طریقِ «انضباطِ بدنی» بر زنان اعمال می‌شود. این کتاب برای درکِ ریشه‌های فلسفیِ نابرابری جنسیتی و چگونگیِ درونی‌سازیِ سرکوب توسط خودِ افراد، منبعی فوق‌العاده است.