این کتابِ پژوهشی، یکی از تحلیلهای دقیق و انتقادی دربارهی یکی از مهمترین تحولاتِ سیاسی و اقتصادیِ ایران در قرن بیستم، یعنی «اصلاحات ارضی» (دههی ۴۰ شمسی) است. افسانه نجمآبادی در این اثر، فراتر از روایتهای رسمیِ حکومتی، به بررسی تأثیراتِ عمیقِ این طرح بر ساختارِ روستایی و طبقات اجتماعی ایران میپردازد.
نجمآبادی با رویکردی جامعهشناختی و تاریخی، نشان میدهد که چگونه اصلاحات ارضی که با هدفِ مدرنیزاسیون و از بین بردنِ نظام فئودالی آغاز شد، در عمل چه پیامدهای پیشبینینشدهای داشت. او بررسی میکند که چگونه این تغییرات منجر به فروپاشیِ نظامِ معیشتیِ سنتی، مهاجرتِ گستردهی روستاییان به شهرها (و شکلگیریِ حاشیهنشینی) و تغییرِ بافتِ قدرت در جوامع روستایی شد. این کتاب تصویری چندبعدی ارائه میدهد؛ از سویی به دنبالِ درکِ نیتِ سیاستگذاران است و از سوی دیگر به بررسیِ واقعیتهای میدانی و دردهای اقشار ضعیفی میپردازد که در گردابِ این اصلاحات گرفتار شدند. برای هرکسی که میخواهد ریشههای اقتصادیِ تحولاتِ دهههای اخیر ایران و پیوندِ آن با سیاستهای کلانِ دولتی را درک کند، این پژوهش یکی از منابعِ کلیدی و مرجع است.