هالیوود نامنسجم (روایت در سینمای دهه ی هفتاد)

کتاب هالیوود نامنسجم اثر تاد برلینر به بررسی سینمای هالیوود در دهه‌ی ۱۹۷۰ می‌پردازد؛ دوره‌ای که در آن بسیاری از فیلم‌ها از قواعد کلاسیکِ روایت فاصله گرفتند. در سینمای کلاسیک هالیوود روایت معمولاً روشن، علت‌و‌معلولی و دارای پایان‌بندی مشخص است، اما برلینر نشان می‌دهد که فیلم‌های دهه‌ی هفتاد این الگو را دگرگون کردند. روایت‌ها مهم‌تر شدند، شخصیت‌ها پیچیده و متناقض شدند و پایان‌ها اغلب قطعی نبودند. این کتاب با تحلیل دقیق فیلم‌های مانند راننده تاکسی، پدرخوانده ۲، نشویل و… نشان می‌دهد که این آثار چگونه تماشاگر را در موقیعیت نامطمئن قرار می‌دهند. مثلاً در راننده تاکسی فیلم هم‌زمان تراویس بیکل را به شخصیتی منزوی و خطرناک تبدیل می‌کند و در‌عین‌حال، مخاطب را وادرار می‌کند جهان را از زوایه‌ی نگاه او بیند. این دوگانگی تجربه‌ای ناآرام و مبهم ایجاد می‌کند که با الگوهای کلاسیک هالیوود متفاوت است.