نگوگی وا تیونگو نویسندۀ کنیایی متولد ۱۹۳۸ است که عمدۀ آثارش را به زبان انگلیسی نوشته است. در سالهای اخیر از او در جایگاه یکی از برندگان احتمالی جایزۀ نوبل یاد شده و نامش در فهرست گمانهزنیها بهکرات ذکر شده است. رمان کوتاه «رودخانهای در میان» از شاخصترین آثار این نویسنده و یکی از آثار پرسروصدا در ادبیات معاصر آفریقاست.
سفیدپوستان به پشت پرچینهای روستاهای آنها رسیده و زندگی را برای بومیان تلخ کردهاند. همه چیز دستخوش تغییر شده و آیندهای غریب و ناآشنا در انتظار همه است. انگار نجاتدهنده آمده، چشم آنها را باز کرده و آنها را بیدار کرده است. شیر خفتهی پشتهها هم از جا برخاسته و حالا زمان غرش است، لحظهی سر دادن فریاد پیروزی. کودکان در حال یادگیری بودند. حالا صدای آنها هم بلند شده است. صدای آنها بیشتر از هر صدای دیگری شنیده میشود.
« این کتاب خواننده خود را به سفری از ماتریکس استعماری به دنیای واقعی میبرد و به ما نشان میدهد که زندگی با تمام پیچیدگیاش از الگوی سادۀ استعمار بازپس گرفته شده است. رمانی با قدرتی انکارناپذیر.»