یوهان کرویف بدون شک بهعنوان یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال شناخته میشود. در طول دوران بازی، او مترادف با توتال فوتبال بود، سبکی از بازی که در آن هر بازیکن میتوانست در هر موقعیتی در زمین بازی کند. امروز فلسفهی او در تیمهایی در سراسر اروپا جاری است.
درحالیکه کرویف در میدان کنترل کامل را در دست داشت، در خارج از زمین زندگی خود را با وحشتِ یک آدمربایی و ورشکستگی آشفته میدید. او پس از بازنشستگی در سال ۱۹۸۴، به مربیگری روی آورد و سالهای درخشانی را ابتدا در آژاکس و سپس در بارسلونا سپری کرد،جایی که در آن با جوانکی به نام گواردیولا به قهرمانی اروپا هم رسید.
در سال ۱۹۹۹ کرویف بهعنوان بازیکن اروپایی قرن انتخاب شد و پس از پله در نظرسنجی بازیکن جهانی قرن دوم شد. در مارس ۲۰۱۶، کرویف پس از نبردی دوباره ولی کوتاه با سرطان ریه درگذشت، که فوتبال جهان را بهتزده کرد.
نوبت من داستان زندگی کرویف را از آژاکس شروع میکند. او قبل از عزیمت به بارسلونا، هشت قهرمانی هلند و سه جام اروپا را بهدست آورد. در بارسا سال ۱۹۷۳، لالیگا را به دست آورد و بهعنوان فوتبالیست سال اروپا معرفی شد. سه بار برندهی توپ طلا شد و تیم ملی هلند را به فینال جام جهانی ۱۹۷۴ رساند که آنجا مغلوب آلمانیها شد.
نوبت من، نامی است با ترجمهای ناقص از اسم هوشمندانهیMy Turn که هم به دریبل معروف یوهان اشاره دارد و هم به نوبت او در گفتن حرفهایش. کرویف همهچیز را میتواند همینقدر چندوجهی و هوشمندانه ببیند و حتی غیرفوتبالیترین خوانندهها را هم به شگفتی وا دارد.
کرویف نگرشی متفاوت به همهچیز دارد، ذهنش قوی، تحلیلگر و چند بعدی است و نهتنها در مسائلی مانند فوتبال که در بحثهای ساختاری هم حرفی برای گفتن دارد.
این کتاب در سال ۲۰۱۷ فینالیست جایزهی کتاب برتر سال هلند شد.