مطبخ اربابی و ماجرای آلمان

کتاب پیش رو شامل دو نمایشنامه‌ی مطبخ اربابی و ماجرای آلمان است. *۱. مطبخ اربابی |جایی که شکم‌ها سیر و ذهن‌ها درگیر می‌شوند.| «مطبخ اربابی» شاید مشهورترین اثر اونگورن باشد. نمایشنامه‌ای که در فضای یک آشپزخانه می‌گذرد، اما این آشپزخانه، آشپزخانه‌ی یک خانه‌ی معمولی نیست؛ نمادی از تقابل طبقاتی است. داستان در دوران ناآرامی‌های سیاسی می‌گذرد. شخصیت اصلی، آشپزِ خانه‌ی یک خانواده‌ی ثروتمند است. او که عمری را در خدمتِ اربابان گذرانده، ناگهان در جریانِ تغییراتِ اجتماعی و سیاسیِ جامعه قرار می‌گیرد. اونگورن در اینجا با ظرافت نشان می‌دهد که چگونه یک انسانِ فرودست که دغدغه‌اش فقط «سیرکردن شکم» است، به‌شکلی ناخواسته توسط ایدئولوژی‌هایِ اربابانش شکل می‌گیرد. این نمایشنامه، تراژدیِ ازخودبیگانگیِ فردی است که در مناسباتِ قدرت گم شده است. *۲. ماجرای آلمان |روایتی از دربه‌دری و هویتِ گم‌شده| مهاجرت، تمِ اصلیِ بسیاری از آثارِ اونگورن است و «دفتر آلمان» آینه‌ی تمام‌نمایِ این تجربه‌ی دردناک است؛ داستانِ کارگرانِ ترکیه‌ای که به امیدِ زندگیِ بهتر به آلمان می‌روند، اما با دیواری از تبعیض، تنهایی و ازخودبیگانگی مواجه می‌شوند. این اثر، رویایِ «بازگشتِ پیروزمندانه» را به نقد می‌کشد. اینجا دیگر مسئله فقط پول نیست؛ مسئله «هویت» است. کارگرِ ترکیه‌ای در آلمان، نه دیگر کاملاً ترک است و نه آلمانی. اونگورن با زبانی طنزآلود و تلخ، پوچیِ این رویایِ مهاجرت را برای کسانی که فکر می‌کردند با یک «دفترِ آلمان» خوشبخت می‌شوند، ترسیم می‌کند. *چرا خواندن یا تماشای آثار واسف اونگورن ضروری است؟ *۱. نقدِ اجتماعیِ بی‌پروا: اونگورن ترسی از دست‌گذاشتن روی زخم‌های جامعه نداشت. او تئاتر را به مثابه‌ی یک «جراحی» می‌دید. ۲. طنزِ سیاه: آثار او پر از لحظاتی است که می‌خندید، اما خنده‌ای که در انتها به بغض یا تفکری عمیق تبدیل می‌شود. ۳. تکنیکِ حماسی: اگر می‌خواهید با قدرتِ «تئاتر حماسی» در ادبیاتِ ترکیه آشنا شوید، آثار اونگورن بهترین نقطه شروع هستند. او به ما می‌آموزد که تئاتر، «روایتِ واقعیت» نیست، بلکه «کشفِ واقعیت» است.