سرگئی میخائیلویچ آیزنشتاین کارگردان نامدار و تئوریسین سینمای اهل شوروی که هدف خود را در سینما، خلق «هنری انقلابی بدون مصالحه» و «واردکردن ضربات پیدرپی بر آگاهی و احساسات تماشاگر» عنوان میکند، «رزمناو پوتمکین» را در سال ۱۹۲۵ ساخت که شهرت جهانی پیدا کرد. فیلمنامه، دیالوگ و کارگردانی این فیلم و «ایوان مخوف» که آخرین پروژهی سینمایی آیزنشتین است، توسط خود وی انجام گرفته است. در پی ممنوعیت نمایش بخش دوم «ایوان مخوف»، آیزنشتاین به مکتوبکردن نظرات سینمایی و نیز خاطراتش پرداخت که حاصل آن چهار کتاب «شکل سینما»، «معنای سینما»، «یادداشتهای یک کارگردان فیلم» و «خاطرات فناناپذیر» میباشد.
کتاب پیش رو دو فیلم یادشده را معرفی میکند، نقدهای مطرحشده پیرامون آنها را به اشتراک میگذارد و به سناریوی فیلمها میپردازد.
ایوان مخوف در دو قسمت به شرح سرگذشت ایوان چهارم، تزار بیرحم روسیه میپردازد و رزمناو پوتمکن ماجرای بهپاخواستن ملوانان رزمناو پوتمکین در 1905 را در مقابل افسران تزار مافوق خود و همراهی مردم با آنها را تصویر میکند.