برای آنکه بدانید چرا رمان پلیسی اسکاندیناوی این همه طرفدار دارد؛ کافی است «نفرت» اثر آرنالدور ایندیراسون بخوانید. رمانی پرکشش که شاخصهای مهم این ژانر بهشکلی قابلاعتنا در آن دیده میشود. او چنان استادانه موقعیتهای پر از تعلیق و خشونت را در متن داستانی با ضرب آهنگی مجذوبکننده به یکدیگر پیوند میدهد که خواننده را تا انتهای رمان، به دنبال میکشد. بنابراین بیدلیل نیست وقتی استیگ لارسن (نویسندهی نامدار این سبک) بهطور ناگهانی درگذشت، گفته شد چه خوب که لااقل آرنالدور ایندیراسیون هست که جای خالی او را پر کند.
رمانهای این نویسنده با حضور کارآگاه ارلندرو یکی پس از دیگری با موفقیت روبهرو شده و با تیراژ میلیونی، به چهل زبان زندهی دنیا ترجمه شدهاند و مهمترین جوایز ادبیات پلیسی جنایی این سالها را برای او به ارمغان آوردهاند. حالا «ریکیاویک»، جغرافیای اصلی داستانهای او، نه شهری کوچک که منطقهای شناختهشده در ایستلند است که بسیاری با داستانهای ایندیراسیون به آنجا سفر کردهاند و برایشان منطقهای آشناست.
در «نفرت» کارآگاه ارلندور برای سروسامان دادن به اوضاع و احوال شخصی و روحی خود مدتی به مرخصی رفته و یک کارآگاه زن به نام الینبورگ وظایف او را برعهده گرفته است. اما درست در همین زمان پروندهی پیچیده قتلهایی زنجیرهای گشوده میشود که الینبورگ با همهی سختکوشیاش راهی ندارد جز اینکه از کارآگاه ارلندرو برای رازگشایی از پروندهی دشوار کمک بگیرد.
«نفرت» یک رمان پرپیچ وخم پلیسی است که در اتمسفری ملتهب از روابط بیمارگونهی آدمها پیش میرود. در جغرافیای سرد و یخ زدهی رخدادهای رمان، قتلهای خشن و خونینی رخ میدهد که بهشکلی تاثیرگذار خشونت و تنهایی درونیشدهی شخصیتهای داستان را بازتاب میدهد.
هرچه داستان پیش میرود، عطش خواننده برای وارد شدن کارآگاه الندرو به ماجرا بیشتر میشود و هنگامی که او برای سروسامان دادن به ماجرا به میدان میآید خواننده با لذتی مضاعف داستان نفسگیر رویارویی با این قاتل زنجیرهای را دنبال میکند.