شرمِ مزمنْ دردناک، فرساینده و پیچیده است و در مقابل خودیاری و حتی روانکاوی فشرده هم مقاومت میکند. پاتریشیا دیانگ، در این کتاب پیشگام، روی مسئلهی شرم مزمن تمرکز کرده، آن را زیر ذرهبین برده و علم مغزپژوهی جدید را با سنت رواندرمانی ارتباطی تلفیق کرده است. نویسنده در ابتدا نشانههای مختلف شرم را از نظر میگذراند و در نهایت به ماهیت ارتباطی آن دست مییابد. دیانگ به بررسی این موضوع میپردازد که شرم مزمن چگونه در مغز سیمکشی میشود و در شخصیت فرد گسترش مییابد. او مفاهیم پیچیدهی این حوزه را بهگونهای شفافسازی میکند که برای کار درمانگری مفید باشد.
این کتاب بر پایهی تجارب بالینی نوشته شده و نمونههای بالینی متعدد آن راهگشای روانشناسان و درمانگران خواهد بود. نثر شیوا و دلنشین نویسنده به درمانگران کمک میکند حضور شرم را در اتاق درمان تشخیص دهند و به ریشهها و اثرات آن در زندگی مراجعان بیندیشند تا بتوانند بهترین شیوه را برای درمان آنها به کار برند. درمانگران، با مطالعهی این کتاب، فهم بهتری نسبت به اقدامات درمانی لازم و اثربخشی هرکدام در درمان مراجعان مبتلا به شرم مزمن، که کمتعداد هم نیستند، پیدا خواهند کرد. جای این کتابِ چالشبرانگیز، بینشبخش و پرمغز در کتابخانهی هر درمانگرِ شرمآگاهی خالیاست.