کتاب «سنایی و عطار؛ دیدگاههای فلسفی استاد غلامحسین دینانی» با تحقیق و تدوین اسماعیل منصوریلاریجانی از مجموعهکتابهای برنامهی تلویزیونی «معرفت»، از سوی انتشارات سروش منتشر و روانهی بازار نشر شد.
در مقدمهی کتاب «سنایی و عطار» آمده است:
سنایی در نیمهی اول قرن پنجم هجری بهدنیا آمد و در غزنه از دنیا رفت. شعر او در تقویت ادبیات عرفانی بسیار مؤثر بوده است.
سنایی با اینکه از موضع اشاعره سخن میگوید، عارف و صوفی مشتاقی است که در راه سلوک قدم برمیدارد. در واقع، زبان رسمی او عرفان است و در قالب شعر، عمیقترین معانی عرفانی را بیان کرده است.
حکیم سنایی برخی از مسائل فلسفی را بیاحساس شمرده و با یونانزدگی، به تعبیر امروزی غربزدگی، مخالفت ورزیده است.
در جای دیگری از مقدمه اینچنین آمده است:
در میان عرفای بزرگ جهان اسلام کمتر کسی را میتوان یافت که به اندازهی عطار از اندیشههای فلسفی و روش فیلسوفان یونانیمآب اظهار بیزاری کرده باشد. او«کاف» کلمهی کفر را بر «فا»ی فلسفه ترجیح داده است.
عطار بدون تردید یکی از عرفای بزرگ جهان است که از روی تأمل سخن میگوید. درست است که عطار به سبک و اسلوب فلاسفه و براساس اصطلاحات آنان سخن نگفته است، ولی بسیاری از آثار خود را از روی تأمل و ژرفاندیشی به وجود آورده است. کدام اندیشمندی را میتوان یافت که با کتاب منطقالطیر این عارف بزرگ آشنایی کامل داشته باشد و در نوعی حیرت و شگفتی فرو نرود؟ این کتاب آخرین مثنویات عطار و عالیترین تجربهی سلوکی اوست. به قول مولوی، تأمل همراه حیرت تو را به حضور حضرت حق میبرد.
شیخ عطار عقل فلسفی را خیال خوانده و خیال فلسفی را دورترین امور از شرع اسلام دانسته است.