وابیسابی جهانبینی و مفهومی برخاسته از دیدگاهی سنتی در ژاپن است که در آن به ناپایداری و گذرابودن جهان اشاره شده و قدردانی و پذیرش نقصهایی چون فقر، پیری و تنهایی مورد توجه قرار گرفته است. در حقیقت وابیسابی مفهومی است برای متعادلکردن زندگی انسانی که مدام در پی کسب ثروت، موفقیت، ارتباطات رضایتبخش و… دچار اضطراب و آشفتگی میشود، مفهومی که او را به درنگ و تامل وامیدارد و بر واقعیتهایی تاکید میکند که نشان میدهد باید با وجود تمام مشکلات و نقصهای زندگی از آن لذت برد، چون همهچیز گذرا، همچنان ناتمام و در عین ناقصبودن کامل است.
وابیسابی از انسان برای بهبود زندگی و تلاشکردن سلب مسئولیت نمیکند، اما به او میگوید تا با زندگی اکنونش مشکلی نداشته باشد و هر روز رو به جلو حرکت کند تا به بهترین نسخهی خودش برسد. این دیدگاه کمک میکند تا فرد ایکیگای خودش را کشف کند.
سوزوکی در اثر حاضر مخاطب را با فلسفهی وابیسابی آشنا میکند، آن را بهعنوان شیوهای از زندگی به بحث میگذارد و دربارهی هنر مبتنی بر زندگی سخن میگوید. در جایجای کتاب مراقبههایی برای خلق خودآگاهی و حال خوش در خواننده قرار گرفته است.