اهریمنان نئولیبرالیسم (در باب الهیات سیاسی سرمایه متاخر)

پرسش ‌محوری کاتسکو در کتاب اهریمنان نئولیبرالیسم این است: چگونه می‌توان از قسمی الهیات و به‌ویژه الهیات «سیاسی» در رابطه با نئولیبرالیسم سخن گفت؟ آیا این نظام منحصرا دل‌مشغول دغدغه‌های اقتصادی و بازار آزاد نیست؟ پاسخ کاتسکو روشن است: خیر. با ارائه‌ی تعریفی جدید و عام‌تر از خود حوزه‌ی «الهیات سیاسی» به مفهوم مطالعه‌ی نظام‌های مشروعیت و بازصورت‌بندی نئولیبرالیسم به‌مثابه پارادایم الهیاتی، دوگانه‌های متعارف الهیاتی/سکولار و نیز اقتصادی/سیاسی در قامت دوگانه‌هایی کاذب به کناری رفته و با نظمی مواجه می‌شویم که محدود به عدم دخالت دولت در اقتصاد نیست، مانند آنچه در فن بیان سطحی لیبرتارین ادعا می‌شود و تلاش‌ها برای مقابله با این نظام از طریق تقویت سیاست‌گذاری دولتی نظیر نئوفوردیست‌هایی مانند سندرز آن را بازتولید می‌کند، بلکه با چارچوب‌بندی مجدد هر دو قلمرو اقتصادی و سیاسی بر همه‌ی حوزه‌های حیات اجتماعی - نه فقط دولت و اقتصاد، بلکه دین، ساختار خانواده، اعمال جنسی، روابط جنسیتی و نژادی‌سازی- به وسیله‌ی منطق اهریمن‌انگاری حکم می‌راند.