نقش شهید بهشتی در تدوین قانون اساسی با تاکید بر حقوق مردم

نویسنده بر این باور است که هر چه زمان می‌گذرد، خلا وجود شهید بهشتی در سپهر اجتماعی و سیاسی ایران بیش از پیش احساس می‌شود. هنر شهید بهشتی این بود که توانست “جمهوریت” و “اسلامیت” را در قانون اساسی کنار هم بنشاند تا هم “حق تعیین سرنوشت مردم” نهادینه شده، و همه‌ی امور کشور متکی بر آراء ملت باشد، و هم عقیده و ایمان اکثریت جامعه به مکتب اهل بیت پیامبر (ص) حرمت داشته باشد؛ نه کسی زمامداری جامعه را حق خویش بپندارد که می‌تواند آن را در خاندان خویش موروثی کند، و نه حق داشته باشد موازین دینی و قانونی را نادیده بگیرد؛ نه استبداد بار دیگر در این مرز و بوم جان بگیرد، و نه استعمار بتواند بر مقدرات این کشور چیره شود. کتاب پیش رو نقش شهید بهشتی را در تدوین قانون اساسی به‌گونه‌ای که حق مردم محترم شمرده شود بررسی می‌کند و از تاثیر بسزای او و جایگاهش که اکنون بسیار خالی مانده می‌گوید.