حکایت بهلول 2 (گنج بدبو!)

خوبی‌های زیادی دارد. بهلول در شهر کوفه متولد شد. او از دوستداران اهل بیت (ع) بود و مخصوصا به امام جعفر ارادت داشت و شاگرد امام (ع) بود. بهلول در زمان حکومت هارون‌الرشید،‌یکی از خلیفه‌های عباسی، زندگی می‌کرد. هارون‌الرشید به‌شدت از امام (ع) می‌ترسید. بنابراین، نقشه‌ای کشید تا امام (ع) را به شهادت برساند. او از عالمان بغداد ـ که بهلول هم یکی از آن‌ها بود ـ خواست تا بگویند که امام (ع) قصد دارد ضد حکومت او قیام کند و بنابراین، به شهادت رساندن او واجب است. اما بهلول این کار را نکرد و از امامِ خود کمک خواست. امام (ع) هم به او پیشنهاد کرد که خود را به دیوانگی بزند تا هارون کاری با او نداشته باشد. حکایت‌ها و گفته‌ها و شعرهای بهلول، پر از پندهای اخلاقی و دینی و اجتماعی است. حاضرجوابی‌های او بسیار ظریف و حیرت‌انگیز است. بهلول در سال 190 هجری قمری در شهر بغداد از دنیا رفت. این کتاب چند حکایت از بهلول را در خود جا داده است.