کتاب «فرهنگ کردی-فارسی» تألیف مرحوم استاد ههژار (عبدالرحمن شرفکندی) به ویراستاری محمدماجد مردوخ روحانی، که در زمان انتشار خود در سال 1369 اولین فرهنگ «کردی» به «کردی و فارسی» و درعینحال جامعترین «فرهنگ کردی» بود، در طی این مدت همچنان موقعیت بیهمتای خود را حفظ کرده و مطلوب اهل زبان است بهطوری که به چندین چاپ رسیده است. مؤلف ادیب این اثر گرانقدر و اندک همکاران فاضل او کوشیدهاند که در کار گردآوری و تدوین واژگان این فرهنگ محدود به گویش یا حتی لهجهی خاصی از زبان کردی نباشند. حاصل کاری که با این رویکرد و با سرمایهگذاری و همت مدیریت دوراندیش انتشارات سروش با صرف چندین سال وقت به سامان رسید فرهنگنامهای شد که حدود 28000 مدخل از هـر پنـج لهجـهی اصلی زبان کردی کشـورمان را، که از شمـال آذربایجـان تا جنـوب لرستـان پراکندهاند، در بر گرفته است. در صفحات آغازین کتاب راهنمای خط و کتابت در زبان کردی هم آمده است.
استاد عبدالرّحمن شرفکندی، مشهور و متخلص به «ههژار» ادیب، شاعر، نویسنده، مترجم و مُبارز نامدار در 1300 شمسی، در مهاباد به دنیا آمد. کودکی و نوجوانی را به فراگرفتن علوم دینی گذراند. در هفدهسالگی پدرش از دنیا رفت و او عهدهدار ادارهی خانواده و مجبور به ترک تحصیل و پرداختن به کسبوکار شد، اما دست از مطالعه و سرودن شعرهای آتشین میهنی نکشید تاجاییکه در 20سالگی شاعر ملی کُرد لقب گرفت.
ههژار 25ساله بود که بهدلیل اشعارش ناگزیر همسر و فرزند را ترک کرد و از کشور گریخت و 30 سال، زندگیِ دشواری را با نامهای مختلف و در کشورهای دور و نزدیک گذراند. او در عراق، علاوهبر شرکت در مبارزات و فعالیتهای اجتماعی، آثار ارزندهای خلق کرد و عضو ثابت مجمع علمی شد. در 1354 به ایران بازگشت و در فرهنگستان ادب و سپس در انتشارت سروش مشغول به کار شد.