تصعید (مفاهیم روانکاوی)

تصعید یکی از اساسی‌ترین و جنجالی‌ترین اصطلاحات فرویدی است که ارتباطی تنگاتنگ با مباحث مطرح در نظریه‌های هنری دارد. مفهومی که همچون سرزمین رؤیایی ادبیات شبانی دلخواه و همچون آواز سیرن‌ها دلچسب و فریبنده بوده و روان‌کاوان بسیاری را به خود دعوت کرده، اما تشنه و ناخرسند به زمین سفت و سخت اخلاقیات سوپر اگو و وجدان معذب بازگردانده است. تصعید اتراقگاه مسافران فراوانی بوده است و روان‌کاوان بسیاری به سهم خود تلاش کرده‌اند گرهی از گره‌های این معضل باز کنند؛ البته اگر در نهایت گره‌ای اضافه نکرده باشند. نویسنده‌ی کتابی که در دست دارید نیز از این قاعده مستثنی نیست؛ وی تلاش کرده به کمک نظریات رایج در جامعه روان‌کاوی بریتانیا و خصوصا نظریه‌ی «روابط ابژه‌ای» به شرح برخی امکانات و محدودیت‌های نظریه‌ی تصعید فرویدی بپردازد.