«نامهای بیجنسیت» تنها شرح حال روزانه و بیان جزییات زندگی شخصیتهای محوری و کم تعدادش نیست، بلکه روایت داستان دوستی دو زن از دو طبقهی اجتماعی مختلف و شرح قدم به قدم رسیدن دومینیک به بلوغ فکری و باز تبدیل شدن او به شخصیتی مستقل و اجتماعی از خلال این رابطهی عاطفی نیز هست. دوستیای که هر چند دومینیک با طرح و نقشهی قبلی و برای رسیدن به هدفی دیگر به آن وارد میشود اما در نهایت هیچ چیز آن طور که او تصور و برنامهریزی کرده بود، به پیش نمیرود. سرنوشت، مواجهه با شیوههای گوناگون زندگی، مهمانی، خانواده، لایههای مختلف رابطههای عاطفی و اجتماعی و واکاوی درون خویش، همچنان مثل بسیاری دیگر از آثار آملی نوتومب، محورهای اصلی داستان را تشکیل میدهند.
مکان رویدادها مانند بسیاری از دیگر کارهای املی نوتومپ، پاریس است. پاریسی که در فضای خارج از زندگی خانوادگی بسیار پویا و پرانرژی تصویر میشود اما در زندگی خانوادگی دو زن و خانوادهای که داستانشان کموبیش به موازات هم روایت میشوند، چندان زنده به نظر نمیرسد. پاریس هرچند شهر رویاهای این زنان در سالهای دور بوده است اما اکنون تنها بستری شهری است برای انجام فعالیتهای روزانه؛ بزرگکردن کودکان، خرید، مهمانیرفتن و مهمانیدادن و بسیار دور از رویاهای عاشقانهای که در نوجوانی و جوانی به واسطهی زندگی در برِست، شهری کوچک در شمال غربی فرانسه، در سر پروراندهاند. پاریس بانشاط رویاهای گذشته اندک اندک رنگ میبازد و به جایش شهری ظاهر میشود که بیشتر به توسعهی اقتصادی و افتتاح شعبههای جدید شرکتهای موفق امکان ظهور میدهد تا زندگی عاشقانه، خانواده و گسترش روابط بینافردی.
نثر روان کتاب بازتابی از زبان سادهی راوی دانای کل رمان است. راویای که روایتی خطی را از دورهی جوانی تا میانسالی شخصیتهایش در بازهای بیستساله روایت میکند.