هنریک ایبسن (1906-1828) شاعر و نمایشنامهنویس نروژی است. او یکی از پایههای اصلی ادبیات مدرن به شمار میرود که تاثیر شگرف ادبیاش بر نویسندگان معاصر غیرقابلانکار است. شخصیتپردازیهای دقیق و پر از جزئیات نمایشنامهها براساس اوضاع و احوالات روحی خود او شکل میگرفت.
دورهی اولیهی آثار ایبسن برگرفته از اسطورهها و زبان حماسی نروژ است که بیانی رمانتیک و شاعرانه را به خود اختصاص داده است. اما تحولات بنیادین اقتصادی قرن نوزدهم، چهرهی آثار ایبسن را نیز دستخوش تغییر ساخت که بیارتباط با فقر و تنگدستی و روح نقاد شاعر نبود.
در دورهی دوم کاری ایبسن خبری از افسانهها نیست و در واقع جامعهی بحرانزدهی اروپاست که شخصیتهای نمایش او را میسازند. به نظر بسیاری از منتقدان ادبی، عصر ایبسن طلاییترین دوران نمایشنامهنویسی است که در اروپا مسلط بوده است.
در این کتاب چهار نمایشنامهی او با عناوین “دشمن مردم”، “ستونهای جامعه”، “مرغابی وحشی” و “یان گابریل بورکمن” قرار گرفتهاند.