گفتگو با ایران درودی

ایران درّودی نامی آشنا در عرصه‌ی نقاشی امروز ایران است که بیش‌تر با رنگ‌ها و فضاهای خاص و منحصربه‌فردش که ملهم از نورهای درونی اویند، شناخته می‌شود؛ نورهایی که هر بار به‌شکلی در قلم‌موی نقاش، خود را یافته و بر زمینه‌ای از بی‌تابی‌ها و رویاهای او، یاس و امیدهای ما را نمایانده‌اند. به این خاطر است که شکل‌ها و حجم‌ها از خود، بیرون زده‌اند و در هیچ قاب و قالبی نمی‌گنجند. همچنان که پرنده را شاید اما پرواز را نمی‌توان در هیچ قفسی حبس کرد. رنگ و فضا در نقاشی‌های درّودی بیش از همه با حس‌وحال نقاش و مخاطبانش سروکار دارد. این حس‌و‌حال‌ها در نقاشی‌های او ساکن و یکسان نیستند و مدام جا عوض می‌کنند و به شکلی دیگر در می‌آیند. از غم‌ها به شادی می‌گریزند و از مرهم به درد. به همین دلیل در نقاشی‌های او هیچ رنگی فارغ از حس‌وحال نیست.