خواب نی لبک

خواب نی‌لبک شامل چهارده قصه‌ی کوتاه از هرمان هسه است. هسه این داستان‌ها را در فاصله‌ی سال‌های ۱۹۰۰ تا ۱۹۳۳ نوشت؛ قصه‌هایی خیالی درباره‌ی آدم‌هایی که مادی‌گرایی جامعه‌ی اروپایی را محکوم می‌کنند. این داستان‌ها هم سفرنامه‌ی معنوی و شخصی هسه هستند، هم شرح ستیزهایی که در زمان حیات او اروپا را به هم ریخته بود. او در این مجموعه از قواعد داستان‌نویسی کلاسیک فاصله گرفته و سبک تازه‌ای در داستان‌نویسی به وجود آورده است. هیچ‌یک از نویسندگان بزرگ اروپایی قرن بیستم نیست که مانند هرمان هسه همه‌ی آثارش به‌طریقی از سنت قصه‌نویسان بزرگ اروپا و مشرق‌زمین الهام گرفته باشد. او در قصه‌های کوتاهش سنت‌های غربی یا شرقی را با تجربه‌های شخصی‌اش در‌ هم ‌آمیخته و به آن‌ها رنگی شاعرانه و عاطفی زده است.