تاتیانا سوخوتین تولستوی، فرزند تولستویِ بزرگ، دربارهی کتاب پیش رو اینگونه با نویسنده سخن گفته است:
کتاب زندگی تولستوی شما را خواندم؛ باید بگویم که آن را اثری دیدم پرارج، و در زمینهی خود بیمانند. والاترین تمجیدی که میتوانم از آن کنم این است که بگویم بهیقین پدرم نهتنها از درک گسترده و فهم درخشان آثارش، بلکه هستی و وجودش عمیقا شاد شده است. چهبسا با خواندن کتاب شما گریستهام. از اینکه مردی گوشهگیر، سردوگرمچشیده، والانژاد، مهذب، با سرشتی متفاوت با آنچه که پدرم داشته است، توانسته باشد این چنین بهنیکی او را دریابد، وجودم را از شادی و سپاسگزاری و رقت سرشار میسازد. نکتههای شما بسیار بجا برگزیده شدهاند. افسوس میخورم که در بیان احساس خود به زبان فرانسه بسیار ناتوانم، و قادر نیستم آنچه را که در دل دارم بر زبان آورم… . کتاب خود را، که در آن یادداشتهایی نوشتهام، برایتان میفرستم، شاید در چاپ بعدی برای شما مفید واقع شود. خواهش دارم وقتی که به آن نیاز نداشتید، آن را به من برگردانید. آقای محترم، یک بار دیگر ابراز حقشناسی ژرف مرا بپذیرید.