«مجموعهی رنگین گل» گزیدهی اشعار صائب تبریزی است که با انتخاب و توضیح محمد قهرمان، پژوهشگر، مصحح و شاعر برجستهی خراسانی تدوین شده است.
میرزا محمدعلی صائب تبریزی، بزرگترین غزلسرای سدهی یازدهم هجری و نامدارترین شاعر زمان صفویه است.
صائب در سال 1034 هجری قمری از اصفهان عازم هندوستان شد و بعد به هرات و کابل رفت. حکمران کابل، خواجه احسنالله مشهور به ظفرخان، که خود شاعر و ادیب بود، مقدم صائب را گرامی داشت. ظفرخان پس از مدتی بهخاطر جلوس شاه جهان، عازم دکن شد و صائب را نیز با خود همراه برد. در سال 1042 هجری قمری صائب به ایران بازگشت و در اصفهان اقامت گزید. شاه عباس دوم صفوی به او مقام ملکالشعرایی داد. صائب هشتاد سال زندگی کرد و در اصفهان دیده از جهان فروبست. صائب تبریزی شاعری کثیرالشعر بود، شمار اشعار صائب را از شصتهزار تا صدوبیستهزار بیت گفتهاند. آثار صائب جز سهچهار هزار بیت قصیده و یک مثنوی کوتاه و ناقص به نام قندهارنامه و دوسه قطعه، همگی غزل است. افزون بر فارسی وی هفده غزل به ترکی آذربایجانی نیز دارد.