کتاب «در مسیر شخصیت»، نوشتهی دیوید بروکز و ترجمهی اصلان قودجانی، اثریست تأملبرانگیز که از دغدغهای عمیق دربارهی انسان و ارزشهای بنیادینش سرچشمه میگیرد. نویسنده در این کتاب، بهجای دعوت مخاطب به موفقیت بیرونی و کامیابیهای ظاهری، او را به تماشای خویشتن فرامیخواند -به جستوجوی درونی، به وارسی تاریکروشنِ نفس، و به پیریزی شخصیتی که در ژرفای وجود انسان رشد میکند، نه در سطح و نمایش.
بروکز در این اثر، دو گونه آدمی را به تصویر میکشد: یکی آدمیست که در پی ساختن «رزومهای درخشان» است -در جستوجوی دستاورد و نام؛ و دیگری، انسانی است که از خود «مرثیهای شریف» بر جای میگذارد- در پی اخلاق، فروتنی، و خدمت. او با بهرهگیری از زندگینامهی چهرههایی چون دوروتی دی، ساموئل جانسون، آگوستین قدیس و دیگران، نشان میدهد که چگونه شخصیت انسانی در کشاکش رنج، تأمل، خطا و اصلاح، آرامآرام تراش میخورد و قوام مییابد.
نثر کتاب، بیآنکه پرطمطراق باشد، سرشار از حکمت است. خواندن آن، همچون همصحبتیست با راهنمایی فرزانه که تو را نه بهسوی پیروزیهای لحظهای، بلکه بهسوی استواریِ درونی، صداقت با خویش، و زیستن با معنا هدایت میکند. در مسیر شخصیت کتابیست برای آنان که میخواهند انسانیتر زندگی کنند، حتی اگر زندگی انسانی، گاه دشوارتر و کندتر باشد.