کتاب «دربارهی زمان» نوشتهی اتیین کلن، اثریست موجز اما عمیق که با نگاهی فلسفی -علمی، به سراغ یکی از رازآلودترین مفاهیم تاریخ اندیشه میرود: زمان. در این اثر، کلن نهتنها تلاش میکند معنای زمان را واکاود، بلکه چگونگی دگرگونیِ فهم ما از آن را در گذر قرون پی میگیرد- از دوران افلاطون و ارسطو تا زمان اینشتین و فیزیک کوانتومی.
نویسنده با زبانی روشن و بدون پیچیدگیهای غیرضرور، مخاطب را از قالبهای روزمرهی دریافت زمان -چون تقویم، ساعت و توالی رخدادها- فراتر میبرد و او را با پرسشهایی ژرفتر مواجه میسازد: آیا زمان وجودی بیرونی دارد یا تنها محصول ذهن انسان است؟ آیا زمان خطیست یا دایرهوار؟ آیا گذشته، حال و آینده واقعا سه بخش مستقلاند یا صرفا ساختارهایی در ادراک ما؟
کلن در این مسیر، نهفقط از دیدگاههای فلاسفه چون سنت آگوستین و هایدگر بهره میگیرد، بلکه یافتههای علم فیزیک را نیز در کفهی ترازوی اندیشه میگذارد. بدینگونه، کتاب بدل میشود به گفتوگویی میان عقل و تجربه، میان شهود انسانی و ساختارهای نظری، تا از دل آن، تصویری چندلایه و اندیشمندانه از زمان بهدست دهد.
در مجموع، «دربارهی زمان» دعوتیست به تأملی ژرف در باب مفهومی که همواره با ماست، اما کمتر دربارهی آن میاندیشیم. این اثر، چراغیست کوچک در تاریکیِ رازناکِ زمان، برای آنان که هنوز شوق پرسیدن را از یاد نبردهاند.