نگاهی آرام در سکوت و راه باریک میان آرزوها

کتاب پیش رو دو روایت را در خود جای داده است، نگاهی آرام در سکوت و راه باریک میان آرزوها. "نگاهی آرام در سکوت" نمی‌خواهد داستان بگوید، نمی‌خواهد قهرمانی بسازد یا گره‌گشایی کند. بلکه دعوتی‌ست به بودن، دیدن، لمس‌کردن. و شاید -فقط شاید- درک‌کردن آنچه همیشه در سکوت از کنارمان گذشته است. برای آن‌ها که نام باد را خوانده‌اند، این کتاب پُر از پژواک آشنای جادویی‌ست که واژه ندارد، اما در هر سطر نفس می‌کشد. در دل تاریکی‌های دانشگاه، پشت دیوارهایی که حتی کوئوت از آن عبور نمی‌کند، دختری زندگی می‌کند که با واژه‌ها سخن نمی‌گوید… بلکه با چیزها. اوری، نجیب‌ترین صدای خاموش این جهان است. و این کتاب، روزمرگی نیست؛ قطعه‌ای‌ست شاعرانه از ذهن کسی که در شکاف‌های این دنیا خانه دارد. "راه باریک میان آرزوها"، نه افسانه است، نه ماجرا… بلکه روزی‌ست کوتاه، پر از مکث، طنز، و نگاهی دیگر به قدرت، اخلاق و انتخاب. پاتریک راتفوس در این داستان کوچک، بار دیگر نشان می‌دهد که گاهی حقیقت، پشت شوخی‌ها پنهان است… در جهان پرآوازه‌ی شاهکش، جایی میان آرزوهای گمشده و لحظه‌هایی که سرنوشت را با لبخندی مرموز رقم می‌زنند، مردی ایستاده است با لباسی شاد، صدایی گرم… و قلبی پر از راز. باست، دلقکی که چندان هم دلقک نیست، جادوگری که از جادویی دیگر سخن می‌گوید، در این کتاب فرصتی یافته تا خودش را بی‌نقاب نشان دهد. و گاهی خنده، جدی‌ترین زبان دنیاست.