کتاب «عروسک» نوشتهی دیوید آلموند با ترجمهی شهلا انتظاریان که به همت نشر ایرانبان منتشر شده، روایتی خیالانگیز و شاعرانه دربارهی معنای آفرینش، خاطره و امید است. داستان، زندگی پیرمردی بازنشسته را روایت میکند که پس از سالها کار در حرفهی عروسکسازی، ابزار کارش را کنار گذاشته و دوران آرام بازنشستگی را میگذراند. اما سرانجام در پی ندای درونی و اشتیاقی دوباره، تصمیم میگیرد آخرین عروسک خود را بسازد.
این عروسک که فراتر از یک شیء بیجان است، به نمادی از آرزوهای خاموش، خاطرات کهنه و شور زندگی بدل میشود؛ گویی جانی در آن دمیده شده تا آفرینندهاش را به سفری درونی به سوی گذشته و معنای هستی بکشاند. آلموند با بهرهگیری از زبانی ساده، اما سرشار از تصویرسازیهای ظریف و لطیف، مرز میان خیال و واقعیت را در هم میشکند و قصهای میآفریند که نهتنها برای نوجوانان، بلکه برای بزرگسالان نیز تأملبرانگیز است.
«عروسک» درونمایههایی همچون قدرت خلاقیت، پیوند عمیق انسان با ساختههای دست خود، و امید به رستاخیزی دوباره در دل خاموشی و سکون را پیش روی مخاطب میگذارد؛ روایتی که یادآور قصهی کلاسیک «پینوکیو» است، اما با روایتی مدرن و انسانیتر بازآفرینی شده است. این اثر، تجلی دوبارهی زندگی در لحظات سپریشده و فراموششدهی عمر را در قالب داستانی دلنشین و ماندگار به تصویر میکشد.