تنگسیر

تنگسیر را بسیاری شاهکار صادق چوبک میدانند. بیتردید تنگسیر واقعگراترین داستان این نویسندهی جنوبی میباشد. داستانی بر مبنای عدالتخواهی و سر بهشورش برداشتن مردی که در تنگنای رذالتهای معتمدین یک شهر، حاصل عمری زحمتش را بربادرفته میبیند و چون هیچ مرجعی را برای دادخواهی نمییابد، تحمل این ننگ را نمیکند، سلاح برمیگیرد و همهی آنان که سالها تحقیرش کرده و نیش زبانش زدهاند مجازات میکند. صادق چوبک را همراه با بزرگ علوی و صادق هدایت، پدران داستاننویسی نوین ایران میدانند. رمان تنگسیر، سنگ صبور و داستان انتری که لوطیاش مرده بود از مشهورترین آثار او هستند. او اغلب تیرهروزی مردم گرفتار در خرافات و نادانی را در نوشتههایش به تصویر کشیده است و در قالبی واقعگرایانه بیآنکه در پی درمان باشد یا نقش رهبر فکری نسلی که تاب زشتیهای زندگی طبقه فرودست را ندارد بازی کند، زخمها و چرکهای این طبقه را به تصویر کشیده و به این طریق رابطه دیالکتیکی بین جنبههای مختلف خشونت را منعکس کرده است.