بکت و دریدا

کتاب «بکت و دریدا» اثر جیمز مارتل، به بررسی پیوندهای فلسفی و ادبی میان دو متفکر برجسته، ساموئل بکت و ژاک دریدا، می‌پردازد. این اثر با تمرکز بر زمینه‌های تاریخی و شخصی مشترک این دو نویسنده، که زبان اصلی بیان‌شان یا «اختیار» شده یا «تحمیل» گشته است، به تحلیل نقاط اشتراک اصلی آثار آن‌ها می‌پردازد. مارتل در این کتاب، با ارائه‌ی خوانشی سیستماتیک، به بررسی نحوه‌ی تعامل بکت و دریدا با پیچیدگی‌های آغازها و ریشه‌ها، براساس زمینه‌‌های ژنتیک یا سطوح مشابه با «خورا» افلاطونی، و نقدهای مشابه آن‌ها به پارادوکس‌های حاکمیت می‌پردازد. او نشان می‌دهد که چرا بسیاری از خوانندگان، مانند جان ماکسول کوتزی، «دکونستراکسیون» دریدایی را بازتابی فلسفی از دستاوردهای ادبی بکت می‌دانند. این کتاب به‌ویژه برای پژوهشگران و علاقه‌مندان به تقاطع فلسفه و ادبیات، و همچنین کسانی که به تحلیل‌های بینارشته‌ای علاقه‌مندند، منبعی ارزشمند به‌شمار می‌رود.