این کتاب از دو نمایشنامهی بسیار جذاب رادیوئی تشکیل شده: «غروب روزهای آخر پاییز» و «پنچری». نویسنده کسی نیست جز فردریش دورنمات که یکی از چهرههای نامآور در ادبیات نمایشی قرن بیستم به شمار میآید. آثار دورنمات همواره به محتوا و فرمهای نوآورانه و خلاقانهشان معروفند و این دو نمایشنامه نیز از چنین ویژگیهایی برخوردارند، افزونبر این در زمرهی آثار پلیسی دورنمات قرار دارند؛ او استاد استفاده از این ژانر عامهپسند برای نوشتن آثاری بود که از ارزشهای ادبی و هنری برخوردار باشند.
نمایشنامهی اول «غروب روزهای آخر پاییز»، یکی از معروفترین و شناختهشدهترین آثار دورنمات است، شرح رویارویی مجذوبکنندهی یک کارآگاه خصوصی و یک نویسندهی آثار پلیسی. کارآگاه خصوصی که پیشتر یک کتابدار بوده، بهدلیل علاقه به رمانهای جنایی، آثار نویسنده را خوانده و حالا متوجه شباهت آنها با قتلهایی شده که در دنیای واقعی نیز اتفاق افتادهاند گویی نویسنده خود در صحنهی جنایتها حضور داشته و آن را به دقت ثبت و ضبط کرده است. کارآگاه آمده تا از دل گفتوگو با نویسنده پرده از این ماجراهای پررمزوراز بردارد.
در نمایشنامهی دوم «پنچری»، مردی در یک سفر اداری بهدلیل پنچری ماشینش مجبور میشود، شب را در ویلایی بین راه بگذراند. در آنجا با چهار قاضی بازنشسته آشنا میشود که دوستانه دور هم جمع شدهاند. آنها پس از صرف شام تصمیم میگیرند برای سرگرمی یک بازی ترتیب دهند. یک محاکمهی خیالی که هریک از حاضران نقشی در آن برعهده میگیرند، از قاضی و دادستان گرفته تا وکیل مدافع و اجراکنندهی حکم (جلاد). نقش متهم نیز به مرد تازهوارد میرسد. بازی شروع میشود، مرد در محضر دادگاه از خاطراتش سخن میگوید؛ به مرگ رئیسش اشاره میکند، از رابطهاش با همسر او میگوید و... هرچه نمایش پیش میرود ماجرا جدی و جدیتر میشود تا جایی که قاضی حکمی برای متهم صادر میکند!
«پنچری» از جنبههایی یادآور «محاکمه» اثر فرانتس کافکاست و بیگمان اگر از شاهکار کافکا خوشتان آمده از این نمایشنامه نیز لذت بسیار خواهید برد.