رمان دمیان، نوشتهی هرمان هسه، رمان تفکربرانگیزی است که برای اولین بار در سال 1919 به انتشار رسید. نویسندهی رمان دمیان در ابتدا با نام مستعار امیل سینکلر، نام راوی داستان، مطرح شد اما چندی بعد، هرمان هسه بهطور رسمی خود را نویسندهی کتاب معرفی کرد.
امیل سینکلر، پسری جوان است که در خانوادهای از طبقهی متوسط رشد کرده است. تمام زندگی امیل را میتوان در نبردی میان دو دنیا خلاصه کرد: دنیای پندارها و توهمات و دنیای واقعیتها و حقایق معنوی. او در طول رمان، با همراهی و کمک هم کلاسی مرموزش، خود را از آرمانهای پوچ و ظاهری دنیا رها ساخته و به شورشی علیه این عقاید دست میزند. امیل در راهی قدم گذاشته است که پایانش، بیداری نفس و خودشناسی است.
دمیان نقدی است بر فرهنگ، تعلیم و تربیت و تفکر حاکم بر جامعه. حکایت مردمی است که شیفتهی ظاهرند، هم با خود بیگانهاند و هم با جامعه. از باورهای خود هیأتی ساختهاند و بیآنکه به اعماق آن نیک بنگرند به دورباورهای واهی خود میگردند و از پیرامون خود بیخبرند.هسه در این رمان از بسیاری مسائل اجتماعی و معنوی انسان سخن میگوید. از نقشی که آدمیان در ساختن جامعه دارند، از تناقضات موجود در ارزشهای تثبیتشده، از سرنوشت انسان که تدریجا از معنویت راستین جدا میافتد.
این کتاب ترجمهی متن کامل و بدون سانسور رمان دمیان به انضمام نقد جان ویتون برآن میباشد. نقد این اثر از این جهت حائز اهمیت است که هرمان هسه اولا بهعنوان یک فرد مسائل بسیار مضطربکنندهی زندگی قرن بیستم را تجربه کرده، و ثانیا بهعنوان نویسندهای هنرمند توانسته است به میزان درخور توجهی عمق اضطرابات ناشی از مسائل امروزی را بشکافد و عیان سازد.