پرویز بابایی (1311 ـ 1403) از چهرههای برجستهای است که زندگی شخصی و فعالیتهای سیاسی و سندیکایی او با بخشی از مهمترین تحولات تاریخ معاصر ایران درهم تنیده است. او فعالیت خود را از حروفچینی در چاپخانه آغاز کرد، سالهایی از عمر خود را در زندانهای پهلوی گذراند، و زبان انگلیسی را در زندان آموخت؛ دانشی که در دهههای بعد، او را به یکی از مترجمان و نویسندگان تأثیرگذار ایران بدل کرد. بابایی در بیش از نیم قرن فعالیت علمی، شمار قابلتوجهی از متون مهم و پیچیدهی فلسفی را ترجمه و تألیف کرد. کتاب حاضر حاصل بیش از پنجاه ساعت گفتوگو با بابایی در سالهای ۱۴۰۱ و ۱۴۰۲ است؛ گفتوگوهایی که خاطرات، تجربهها و تأملاتش را دربارهی حزب توده، نهضت ملی شدن نفت، گروه جریان، زندانهای عصر پهلوی، اصلاحات ارضی و فضای فرهنگی ایران روایت میکند. کارگر فیلسوف تنها یک زندگینامه یا خاطرات شفاهی نیست؛ روایتی زنده از تاریخ معاصر ایران از زبان شاهدی آگاه است. این کتاب نشان میدهد چگونه اشتیاق به دانش، عشق به نوشتن و تعهد به فرهنگ میتواند از یک کارگر چاپخانه، شخصیتی خلق کند که نامش در کنار برجستهترین مترجمان و نویسندگان ایران معاصر ماندگار شود.