تئوفانیا (جانمایه دین یونان باستان)

تئوفانیا اعترافی صریح و آشکار به پارسایی عصر کافری یونان است، آن پارسایی و دیانتی که محتاج هیچ کتاب مقدسی نیست، که جزم‌اندیشانه نیست، که از فلاح و رستاخیز هیچ نمی‌داند و هیچ خدای خالق و قادر و مطلقی نمی‌شناسد، بلکه غنایی از ذات الوهی و نیمه‌الوهی است. چنین بوده که برای بسیاری کسان زننده بوده و هست. نه فقط برای مسیحیان نخستین و متالهان، بلکه برای ایشان عصر کافری نمی‌توانست علی‌السویه باشد، به همین خاطر آن را به موزه‌ی نیروهای شیطانی و جادویی احاله دادند. اینکه گنجاندن دیانت عصر کافری در تاریخ دین مسیحی ممکن نیست، هنوز هم تازه‌ترین مرحله‌ی الهیات پروتستانی و تلاش آن را نشان می‌دهد تا ایمان، اسطوره‌زدایی شود. اسطوره و کلمه ماهیتا یکی‌اند، نه اینکه فقط در زبان یونانی چنین باشد، در واقع پالایش متون از هرگونه عنصر میت‌گونه و آنچه در این زمینه تنظیم شده باشد، نوعی ربودن است که در عریانی و بی‌تصویری کلمه آشکار می‌شود.